Pasterz z Izabelina

Gołębnik

Ksiądz Fedorowicz mówił, że Boga może ukochać tylko człowiek ubogi i wolny. Nie bez powodu patronem parafii, którą zakładał został św. Franciszek. Pierwszy proboszcz Parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie tak jak mówił, tak i żył… Całe mieszkanie proboszcza stanowiło maleńkie pomieszczenie na piętrze, za ścianą ołtarzową, o powierzchni 5 m kw. Pokoik zwany był „gołębnikiem”. Łazienka była w nim tak mała, że brat ks. Fedorowicza – ks. Tadeusz Fedorowicz żartował, że Ali to chyba w ogóle się nie myje. A on śmiał się,

Czytaj dalej…Gołębnik

Miejsce spoczynku

Miejscowy cmentarz usytuowany jest bezpośrednio przy terenie Parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie. Można do niego dojść ul. Ks. Aleksandra Fedorowicza oraz boczną drogą, terenem parafialnym. Pierwszy proboszcz Parafii św. Franciszka z Asyżu zmarł w opinii świętości we czwartek, 15 lipca 1965 r. żegnany przez tłumnie odwiedzających go do samego końca wiernych. Pochowany został na izabelińskim cmentarzu w sobotę 17 lipca. Pomimo ulewnego deszczu wierni tłumnie przyszli odprowadzić do grobu ciało ukochanego Ojca. Zgodnie z Jego wolą – na

Czytaj dalej…Miejsce spoczynku

Parafia św. Franciszka

    Historia Parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie, wsi położonej na skraju Puszczy Kampinoskiej, rozpoczęła się 70 lat temu z inicjatywy Prymasa Tysiąclecia – ks. kard. Stefana Wyszyńskiego.  Choć trudno w kilkunastu zdaniach przytoczyć historię tego szczególnego miejsca warto sięgnąć do jej początków. Kardynał widział potrzebę utworzenia parafii na skraju Puszczy. Funkcję kościoła pełniła wówczas kaplica w Laskach. Proboszczem został ks. Aleksander Fedorowicz, który wcześniej posługiwał w Laskach u boku ks. Władysława Korniłowicza, kierownika duchowego Dzieła Niewidomych w Laskach

Czytaj dalej…Parafia św. Franciszka

Modlitwa o beatyfikację

Modlitwa o beatyfikację księdza Aleksandra Fedorowicza, proboszcza w Izabelinie (1914–1965)

Boże w Trójcy Świętej Jedyny, Ty w swojej przedziwnej opatrzności wciąż obdarzasz Kościół nowymi świadkami Twojej miłości. Wychwalamy Cię za to, że dałeś nam niestrudzonego kapłana Aleksandra Fedorowicza. Boże, Ty wiesz, jak ks. Aleksander całym sercem dawał o Tobie radosne świadectwo, także w uporczywej ciężkiej chorobie, powtarzając często słowa: „Bóg jest Miłością”. Wejrzyj, Boże, na to, z jak wielką wiarą nauczał, że celem życia ludzkiego jest zjednoczenie z Tobą i że tylko ono jest trwałym fundamentem jedności między ludźmi. Pomnij, Boże, na to, że ks. Aleksander ożywiony Twoim Duchem wskazywał, iż Eucharystia jest centrum życia chrześcijańskiego, przez co przyczynił się do odnowy życia liturgicznego Kościoła w Polsce zgodnie z nauczaniem Soboru Watykańskiego II.

Spraw, Boże, aby został on wyniesiony na ołtarze i mógł przez swoje wstawiennictwo umacniać Twoich kapłanów, a szczególnie proboszczów oraz ludzi dotkniętych cierpieniem, nieuleczalnie chorych, niewidomych i wszystkich, którzy za jego przyczyną będą się do Ciebie zwracać. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Pokornie Cię błagam, Boże, udziel mi za wstawiennictwem ks. Aleksandra Fedorowicza tej łaski, o którą teraz szczególnie proszę….

Za wiedzą Kurii Metropolitalnej Warszawskiej z dnia 03.12.2014/Nr3946/D/2014

Duchowe drogowskazy

 „Każdy z nas ma dwie wspaniałe władze, które Pan Bóg nam, ludziom dał: rozum i wolę. Rozum pozwala wierzyć, wola kochać”

Rozum i wola

„Przychodzimy do Chrystusa, jak przychodzili do Niego różni ludzie, jak Magdalena i Maria, jak Nikodem, bo On jest nadal z nami, jest tak samo rzeczywiście, jak był wśród tamtych ludzi, chociaż ukryty jest teraz w Hostii. Poza Ewangelią, poza sakramentem, jest jeszcze jedna platforma naszych spotkań z Chrystusem – drugi człowiek, nasz bliźni…„

Spotkania z Chrystusem

„Są dwa pewne sprawdziany prawdziwej miłości: bezinteresowność i ofiara. Jeżeli ktoś bezinteresownie służy drugiemu, stara mu się pomóc, niczego się za to nie spodziewając, ten ma miłość prawdziwą. […] Drugim niezawodnym sprawdzianem miłości jest ofiara. Kto jest gotów cierpieć z miłości, ten na pewno kocha.”

Sprawdziany Miłości

 „ Życie jest chwilą, a wieczność nie będzie miała końca. Przyjemności i radości tego życia są niczym w porównaniu ze szczęściem, które nas czeka w niebie. Jezus prowadzi nas do nieba”

Szczęście

 „Jeśli nie mamy sami odwagi i sił, żeby coś w nas mocno postawić, oderwać, to trzeba prosić pokornie, żeby przynajmniej On sam to uczynił. I On to uczyni, jeżeli się pokornie prosi, że się z tym człowiek nie może uporać, z tą jakąś słabością, z jakimś przywiązaniem ziemskim, jakaś taką sprawą. Naprawdę trzeba chcieć i Boga prosić: „Ty sam uczyń to, czego ja nie jestem zdolny uczynić” – to w końcu On to uczyni, jeśli wytrwale o to proszę”

Ty sam uczyń to

„Zbyt często przez wiarę religijną rozumie się wyłącznie przeżycie wewnętrzne, jakieś przekonanie człowieka o rzeczywistości, której udowodnić nie potrafi. W tym ujęciu wiara przedstawia się jako coś samoistnego, wyodrębnionego, żyjącego własnym życiem w granicach podmiotu. Coś, co jeden posiada, a drugi nie. Tymczasem, wiara jest przede wszystkim stosunkiem do kogoś na zewnątrz będącego. Jest też czymś obiektywnym a nie subiektywnym tylko. Wierzę mu albo nie wierzę”

Wiara

 „Jeżeli wiara bez uczynków jest martwa, to tym bardziej Ofiara i Komunia św. jeśli nie rodzi dobrych uczynków, jest martwa”

Dobre uczynki

 „Nasza cisza powstaje z poczucia, ze jesteśmy całkowicie w ręku Boga”

Nasza cisza

 „Jeżeli niedziela stanie się świętem matki, to stanie się również świętem rodziny”

Niedziela

Publikacje

Wspólnie w drodze do nieba

Matka Czacka

MATKA NIEWIDOMYCH NA CIELE I DUSZY Pokora i prostota, ubóstwo i posłuszeństwo to cnoty, którymi niewidoma Matka niewidomych – siostra Róża Elżbieta Czacka żyła na co dzień. Założyła Zakład dla dzieci niewidomych oraz – choć z pozoru wydaje się to nieprawdopodobne – Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. „Podstawą życia w Laskach – pisała – musi być miłość. Miłość Boga i bliźniego… Miłość w myślach, słowach i uczynkach… Róża Czacka urodziła się 22 października 1876 roku w Białej Cerkwi (obecnie Ukraina). Była

Czytaj dalej…Matka Czacka

Ks. Władysław Korniłowicz

SKROMNY OJCIEC POSZUKUJĄCY BOGA „Biada mi, gdybym Ewangelii nie przepowiadał” – mówił niczym św. Paweł ks. Władysław Korniłowicz – jedna z kluczowych postaci polskiego Kościoła pierwszej połowy XX w.  Skromny kapłan – kierownik duchowy dzieła Lasek i ksiądz dzięki któremu wiele osób na nowo odnalazło prawdziwy sens swojego życia. Władysław Korniłowicz urodził się 5 sierpnia 1884 r. w Warszawie, gdzie skończył szkołę i zgodnie z wolą – głównie swojego taty, wybitnego psychiatry – podjął studia przyrodnicze w Zurichu. Porzucił je

Czytaj dalej…Ks. Władysław Korniłowicz

Prymas Wyszyński

WSZYSTKO POSTAWIŁEM NA MARYJĘ    Maryja wiecznie daje nam Boga. Świat musi tę prawdę widzieć, musi ją uznać i chcieć nią żyć. Nie ma innej drogi do Boga, jak tylko przez ręce Maryi. Bóg sam nie chce inaczej udzielać się światu, jak tylko z ramion Maryi – mówił Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński, który swoje życie, całą duszpasterską posługę i Polskę powierzył Matce Przenajświętszej w jasnogórskim wizerunku. Przyszły prymas urodził się 3 sierpnia 1901 r. w Zuzeli jako drugie dziecko

Czytaj dalej…Prymas Wyszyński

BÓG JEST MIŁOŚCIĄ

(…) Jesteśmy posłani, to jakiś urząd w Kościele, to misja, musimy rozwinąć w pełni chrześcijaństwo w sobie i w ludziach. Przez Eucharystię – miłość w jedności z Chrystusem i z ludźmi – wszędzie. Nie może być dla nas obcych ludzi. Mamy być braćmi wszystkich: i tych, co dalecy od Boga i tych, co są bliscy. Być otwartym na każdego człowieka. A wszystko dla chwały Bożej! – mówił pierwszy proboszcz i budowniczy Parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie ks. Aleksander Fedorowicz.

Dla tego kapłana Boża miłość była fundamentem życia. O miłości najczęściej mówił w swoich homiliach, katechezach. Na głębi ewangelicznej miłości budował relacje z drugim Człowiekiem, którego szczerze kochał i tym samym zbliżał do Pana Boga i do Matki Przenajświętszej. To nie przypadek, że czytasz teraz te słowa. Być może niezwykły w swojej prostocie, uśmiechnięty i gorliwy proboszcz z Puszczy Kampinoskiej stanie się bliski także Twojemu sercu? Być może odnajdziesz w Nim swojego duchowego Przyjaciela?

Tego Ci życzymy Drogi Czytelniku!

Owocnej lektury i prowadzenia Ducha Świętego!