Duchowe drogowskazy

———————————

„Są dwa pewne sprawdziany prawdziwej miłości: bezinteresowność i ofiara. Jeżeli ktoś bezinteresownie służy drugiemu, stara mu się pomóc, niczego się za to nie spodziewając, ten ma miłość prawdziwą. […] Drugim niezawodnym sprawdzianem miłości jest ofiara. Kto jest gotów cierpieć z miłości, ten na pewno kocha.”

———————————

„Przychodzimy do Chrystusa, jak przychodzili do Niego różni ludzie, jak Magdalena i Maria, jak Nikodem, bo On jest nadal z nami, jest tak samo rzeczywiście, jak był wśród tamtych ludzi, chociaż ukryty jest teraz w Hostii. Poza Ewangelią, poza sakramentem, jest jeszcze jedna platforma naszych spotkań z Chrystusem – drugi człowiek, nasz bliźni…„

———————————

 „Nasza cisza powstaje z poczucia, ze jesteśmy całkowicie w ręku Boga”

———————————

 „Jeżeli niedziela stanie się świętem matki, to stanie się również świętem rodziny”

———————————

 „Każdy z nas ma dwie wspaniałe władze, które Pan Bóg nam, ludziom dał: rozum i wolę. Rozum pozwala wierzyć, wola kochać”

———————————

 „Jeżeli wiara bez uczynków jest martwa, to tym bardziej Ofiara i Komunia św. jeśli nie rodzi dobrych uczynków, jest martwa”

———————————

 „Zbyt często przez wiarę religijną rozumie się wyłącznie przeżycie wewnętrzne, jakieś przekonanie człowieka o rzeczywistości, której udowodnić nie potrafi. W tym ujęciu wiara przedstawia się jako coś samoistnego, wyodrębnionego, żyjącego własnym życiem w granicach podmiotu. Coś, co jeden posiada, a drugi nie. Tymczasem, wiara jest przede wszystkim stosunkiem do kogoś na zewnątrz będącego. Jest też czymś obiektywnym a nie subiektywnym tylko. Wierzę mu albo nie wierzę”

———————————

 „ Życie jest chwilą, a wieczność nie będzie miała końca. Przyjemności i radości tego życia są niczym w porównaniu ze szczęściem, które nas czeka w niebie. Jezus prowadzi nas do nieba”

———————————

 „Jeśli nie mamy sami odwagi i sił, żeby coś w nas mocno postawić, oderwać, to trzeba prosić pokornie, żeby przynajmniej On sam to uczynił. I On to uczyni, jeżeli się pokornie prosi, że się z tym człowiek nie może uporać, z tą jakąś słabością, z jakimś przywiązaniem ziemskim, jakaś taką sprawą. Naprawdę trzeba chcieć i Boga prosić: „Ty sam uczyń to, czego ja nie jestem zdolny uczynić” – to w końcu On to uczyni, jeśli wytrwale o to proszę”